บทที่ 122 เมียขัดดอกของนายแสง 9

“ดอกแก้วอยู่ไหม” เขาถามเสียงสั่น

“คุณหนูไม่ได้กลับมาที่นี่เลยเจ้าค่ะ ตั้งแต่ถูกส่งไปอยู่กับท่าน ก็ไม่เคยกลับมาแม้แต่ครั้งเดียว”

แสงยืนนิ่งราวกับถูกสาป โลกทั้งใบหมุนติ้ว เขาหันหลัง เดินกลับรถม้าโดยไม่พูดอะไรอีก

กลับถึงบ้าน เขาเดินตรงไปที่ห้องนอนใหญ่ นั่งลงบนเตียง มือยกหมอนที่เคยกอดนางขึ้นมาดม ก...